 | | |
| | |
|
Spaces home  Pranitee's space : บอก บ...PhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
|
Pranitee's space : บอก บ่น ใบ้ บ้า บรื๋ย...ทุกสิ่งที่ปรากฏที่นี่ไม่ใช่นิสัยหรือตัวตนของเราทั้งหมด : แค่สิ่งที่เราอยากบอก แล้วบางเรื่องบอกเขาต่อหน้าไม่ได้เพราะอาจสร้างความเจ็บช้ำน้ำใจหรือเสียใจ | เราชอบให้อ่านแล้วคิดได้ เพราะเราก็รักการอ่านแล้วคิดได้เช่นกัน นอกจากนี้คนที่ไม่เกี่ยวข้องจะได้รับรู้ด้วย
ดูตรงนี้ก่อนค่ะ
July 02 ขอบคุณคุณปั๊บป๋ามากมากคร๊าบ...ฮุ ๆ เราได้โน้ตบุ๊คแล้วแหละมวลชน (แต่โน้ตบุ๊คเครื่องนี้จะเป็นประโยชน์กับทั้งบ้าน เพราะเราไม่แอบเก็บไว้คนเดียวหรอก เดี๋ยวบ้าคอมกว่านี้ แค่นี้ก็จะตายแล้ว +++แต่ดีใจอ่ะ ดีใจมาก ๆ +++ จะได้สอนแม่ใช้คอมแล้ว คอยดูนะ ต้องทำให้แม่เก่งคอมให้ได้ 555 ดีใจดีใจ ---ไม่ใช้เครื่องนี้สอนแม่อ่ะ เหตุผลก็เพราะว่าเราหวงเครื่องนี้มาก "เราเป็นคนเลว เอิ๊ก ๆ" แต่กรรมคือ ตอนนี้เครื่องนี้มันก็ดื้อมากแล้ว วันนี้กดเปิด 20 กว่ารอบแหนะ กว่าจะใช้งานได้ เฮ้อ เร็ว ๆ นี้คงได้รู้กันแล้ว ว่ามันจะไปไหน ส่งซ่อมหรือจะทำไง???)
ปล. ใครรู้บ้าง ว่าเครื่องปริ้นท์เก่า ๆ ขายหรือให้ใครได้บ้าง (เรามีปริ้นเตอร์ 4 เครื่องอยู่อ่ะตอนนี้ เครื่องที่จะยกให้เป็นเครื่องที่ 2 ใช้ตั้งแต่ เรา ม.3 น่ะ ไม่ได้ใช้งานมาสัก 4 ปีมาแล้ว ตั้งให้ฝุ่นเกาะ /// เครื่องที่1เป็นแบบดอทเมตริก บริจาคที่ไหนไม่รู้ บริจาคไปนานแล้ว จำไม่ได้ ก๊าก...) ใครรู้แนะนำทีนะ
ไปนอนแล้ว ราตรีสวัสดิ์ โชคดีมีชัยนะคะทุกท่าน June 25 ง่วง ง่วงมาก ง่วงที่สุด ง่วงจะตายแล้ว และเรื่องแปลก ๆ กับคอมที่ร๊าก... ตอนนี้ฉันชักจะเกลียดแกแล้ว แต่ช่างเถอะ เฉย ๆ ดีกว่าถ้าใครสังเกต จะพบว่าเรามีการบันทึกการดับของคอมพิวเตอร์ เครื่องที่เราใช้อยู่ที่บ้านอ่ะ (ใช้คนเดียว ใช้อย่างไม่บันยะบันยัง)
มันดับมาเนินนานแล้ว
ตั้งแต่ก่อนเมนบอร์ดไหม้ (มี.ค.51) มาจนหลังเมนบอร์ดไหม้
มันมีสาเหตุเยอะ ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจ
1. ไวรัสสแกนไม่ทำงาน (เอวีจี - เอาออกแล้วช่วแรก ๆ ไม่ค่อยดับนะ แต่หลัง ๆ ก็เอาอีก)
2. ไวรัสลง (ไอ้บ้าที่ไหนทำ เว็บโป๊ก็ไม่ได้เข้า เกมก็ไม่เล่น เว็บท่าก็ไม่เคยหลงไป ข่าวก็ไม่อ่าน มันมาจากบล็อกและSocial network หรือไง - สงสัยใช่ ต้องเป็น ehi5 ชัวร์) มีแต่คนบอกว่าไวรัสลง แต่ไม่รู้ไวรัสบ้าตัวไหน
3. บางคนบอกว่า eวินโดว (ฮุ ๆ) ก่อปัญหา
4. มีคนบอกว่าอาการคล้ายเพาเวอร์ซับพลายพัง
5. บางคนบอกว่าปุ่มเปิดเครื่องมันค้าง
6. บางคนบอกว่าฮาร์ดดิสก์เจ๊ง
7. บางคนบอกว่า คนใช้มันโง่ คอมมันเลยพัง (ไม่มีใครบอกหรอก ด่าตัวเอง ก๊าก...)
ตกลงเราก็ไม่รู้หรอกว่ามันพังเพราะอะไร
แต่ตอนนี้เราก็นั่งใช้มันอยู่
(อ้าว แล้วไหงบอกว่าพัง)
ก็เมื่อวันอังคารเปิดไม่ได้ทั้งวันเลย ป๋ามาทำก็เปิดไม่ได้ จนเราถอดใจแล้ว ว่ามันคงหมดอายุขัย (พีซีเครื่องนี้ ราคา 4หมื่น3 หารด้วย 3 "ปี" เท่ากับเท่าไร ไปหารเอง แพงจริง)
ป๋าไม่อยากเอาไปซ่อมให้แล้ว เพราะเคสมันหนักมาก ขอบอก หนักโคตร ยิ่งใส่กล่องยิ่งใหญ่มาก ครั้งก่อนต้องเอาใส่รถตู้ที่ ม ป๋า ขากลับนอนหลังกระบะ (ตอนซื้อมา มันนั่งข้างเรา - ในแท็กซี่) ลำบากมาก หนักมาก ไม่รู้หนักอะไรนักหนา ไม่มีหูหิ้ว
ป๋าเลยไม่ซ่อมให้เราอ่ะ
วันนี้ป๋าเอา โน้ตบุ๊คใหม่ของ ม ป๋า มาให้เราทำงานวีดิโอ
ขอบอกว่าเริดมาก
ใครที่รู้ตัวว่าต้องเรียนด้านที่มีทำวีดิโอ ก่อนซื้อโน้ตบุ๊คต้องคำนึงถึง
1. (เขาเรียกว่าไรวะ) ไอ้ที่ คอร์ ทู ดูโอ้ อะไรน่ะ มันคือไรไม่รู้ แต่หาให้ได้อย่างนี้นะ ไม่งั้น-จบ-
2. แรม ตัวนี้ 2 กิ๊ก โคตรเริด
3. ไฟร์ไวร์ กล้องอื่นเราไม่รู้ แต่เราใช้มินิดีวี เราต้องการพอร์ตไฟร์ไวร์ --- นี่ เราถอยไฟร์ไวร์ 4 พิน X 4 พิน มาเลยนะเฟ้ย เพราะว่าสายที่เราใช้กับพีซี มัน คือ 4 พิน X 6 พิน (ถอยมาแคปงานให้บูมกะกิ๊ก เพราะฉันขี้เกียจแบกวีดิโอไปทุกวันอ่ะ มันหนัก เลยจัดให้ซะเลย..... --- เดี๋ยวสกู๊ปหน้าคิดอีกทีสัปดาห์หน้า)
อย่าลืมอย่างน้อยสังเกตแค่นี้ก่อน
เราเห็นโน้ตบุ๊คเพื่อนทำไมปัญหามันเยอะจังเลย หรือเราเข้าใจผิดไม่รู้ /// ขอบอกว่าเครื่องที่ป๋าเอามาให้ยืม มันเจ๋งมากอ่ะ แต่เราคงยังไม่มีปัญญาซื้อมาเพราะว่า เราจน
---
เออ ข้ามมาเยอะ
เพราะความที่ขี้เกียจแบกกล้องไปแหละ
เราดันทุรังเปิด PC ที่เข้าวินโดวไม่ได้ (มากกว่า 24 ชม.) ดันทุรังมาก เครื่องมันกดอะไรได้ เราลองกดไปทุกอย่าง
กด F1 เพื่อไปกด ๆ ดู แล้วก็ออกมาแบบไม่เซฟ (เข้าไปไม ก็ไม่รู้)
แต่ได้ผลว่ะ
มันทำงาน
เข้าวินโดวได้
แล้วนังร่มแดง ก็ขึ้นว่า หล่อนไม่ได้อัพเดทไวรัสสแกนมามากกว่า 3 วันนะยะ จะอัพไหมยะ
เราก็กดอัพเดท (ทั้งที่โง่ ปิดสวิสต์ถอดปลั๊กเครื่องเน็ตเร็วอยู่ มันจะอัพเดทได้ไง)
ผลที่ได้คือ เครื่องรีสตาร์ท
เข้ามาใหม่ อีนี่เสียบปลั๊กเน็ต มันทำท่าเหมือนอัพเดทเสร็จ (จริง ๆ มันไม่ได้อัพเลย)
เราเห็นว่าจะโอเค ก็เลยเปิดแคปวีดิโอที่ถ่ายบูม แคปไปจนถึงไฟล์ 3 เครื่องรีสตาร์ทอีก
อีนี่กลุ้ม
พอมันเข้ามาใหม่ เราพยายามไรท์ของออกจากเครื่องให้หมดแล้วทำใจ
ได้ทำใจอีกรอบ เพราะแผ่นดีวีดีก็หมด (อะไรวะเนี่ย)
เราเลยจะหาข่าวทำเค้าโครง (ท่าจะแย่ ไปคุยกับ ร.ร. งานเราท่าจะผ่านยาก ปวดหัวว่ะ ทำไมการวิจัยป.โทในเมืองไทยถึงได้เคี่ยวแบบนี้ เราเข้าใจไม่ผิดใช่ไหม ท้อนะ แต่ทนว่ะ เกิดเป็นคนต้องทน)
เล่นอยู่ดี ๆ เน็ตก็ใช้การไม่ได้ (อีนี่เริ่มประหลาดใจ)
เลยนั่งเอาซีดี มาไรท์ไฟล์ออกแทน (หมดไปหลายลัง แต่ก็ยังไม่เสร็จ เพราะไรท์มากกลัวเครื่องไรท์ไหม้เลยหยุด)
พอดีป๋ากลับบ้านมา ก็เลยได้ไปแคปเครื่องโน้ตบุ๊คสุดเริดที่ยืมมา
จากนั้นพอเสร็จ เรากลับมาเครื่องนี้
มาใช้ร่มแดงสแกนไวรัส (เข้าใจว่ามันอัพเดทแล้วไง) ปรากฏว่าเจอ 2 ตัว ไวรัสหรือไรไม่รู้ เราก็สั่งลบไปเลย (ไม่รู้จะเลือกอะไร เลยเลือกลบ)
จากนั้นก็พยายามต่อเน็ต มศว (Dial up) มันขึ้นเออเร่อ ว่าอิหยังไม่รู้
เราเลยคิดว่า ต้องโดนอะไรบล็อกไว้สักอย่าง
หานานมาก....
จนตัดสินใจออนเอ็ม
เอ็มมันก็ฟ้องปัญหา เราก็ให้มันแก้ปัญหา เออ ได้ผล ออนได้ เพราะ eวินโดวเจ้าปัญหานั่นเอง
สรุปว่า เครื่องเรามันพัง คือ วินโดวมันจะพังเครื่องเรา
หรือไง สับสนไปหมดแล้ว
อ่านฮา ๆ แล้วกันนะคะ
เราแค่อยากมาเล่าให้ฟังตลก ๆ อ่ะค่ะ เดี๋ยวเราไปนอนแล้ว 3:21 แล้ว
จำไว้นะคะ เกิดเป็นคน ต้องอดทน และพยายามหาทางฟันฝ่าอุปสรรคไปให้ได้ แม้ว่าบางทีอุปสรรคมันจะ(โคตร)เยอะ และออกแนวแปลกประหลาดบ้าบอคอแตกก็ตามทีเถอะ ถ้าโลกยังไม่แตก เราก็ต้องอดทนสู้ต่อไป แม้จะท้อเหลือเกิน แม้จะยังไม่ฉลาด แต่ก็อย่าหยุดเดิน อย่าหยุดสู้ จงให้กำลังใจตัวเองแล้วก้าวต่อไปค่ะ
ถ้าพิมพ์ผิดโปรดอภัย ไม่ไหวแล้ว จะตื่นไหมเนี่ย สู้รบตบกับคอมมาทั้งคืน เอิ๊ก ๆ
June 10 เราว่ามันก็ทุเรศพอกันหมดแหละ - ทั้งข่าว และคนอ่านข่าวที่คิดแต่ในมุมของตัวเองกรุณาอ่านด้วย firefox เพราะเรามีการมาแก้คำผิด มันจะเละไปทั้งหน้า - อาจมีผิดอีก ไม่แก้แล้ว จะไปอ่านหนังสือ คงบอกไม่ได้ว่าสาเหตุที่แท้จริงที่มาเขียนคืออะไร เราเป็นคนที่ไม่อ่านข่าว ไม่ตามข่าวมาพอสมควร อาจจะตาม แต่เรียกว่าไม่ใส่ใจมากกว่า เพราะว่าเราคิดว่า "ทุกสิ่งในโลกนี้ ล่วนถูกบิดเบือนมาแล้วแทบทั้งสิ้น คุณไม่ต้องพยายามหาความจริงเกี่ยวกับเรื่องใด ๆ เพราะยิ่งคุณหา คุณก็จะไม่มีวันพบหรอก!" ข่าวที่ถูกบิดเบือน ถ้าคนอื่น ๆ อ่าน ก็จะผ่านไป ข่าวของวันนี้ พอวันพรุ่งนี้มันก็คือข่าวเก่า พออีกเดือน ทุกคนก็ลืม (ถ้าเป็นคนไทย แค่ 3 วันก็ลืมแล้ว) แต่เพราะว่ามันเป็นกรณีที่เอาสิ่งที่เขาชอบ เอาสิ่งที่เขาทำแล้วเขาควบคุมตัวเองได้ มากล่าวถึง จับมันเป็นแพะซะ ซึ่งในกรณีที่ข่าวถูกบิดเบือน ถ้าผู้รายงานข่าวกล่าวว่า รายงานมาจากสำนักข่าว XXX แต่ สำนักข่าว XXX ไม่ได้บอกแบบนั้น โอเค อันนี้สำนักข่าวผิด 500 % ซึ่ง ส่วนใหญ่ก็จะเป็นแบบนี้กันทั้งนั้น เพราะว่าเขียนให้ขายได้ ก็ต้องตอแหลแบบนี้แหละ เขียนตรง ๆ ใครจะซื้อ จริงไหม - ถ้าฉลาดแล้วใส่ใจทำไม ก็รู้ว่ามันตอแหล คนเขาก็พร่ำสอนกันมาแต่เยาว์วัยแล้ว ว่า เชื่อไม่ได้ ถ้าอยากเข้าใกล้ข้อเท็จจริง ก็ตามอ่านจากหลาย ๆ แหล่ง เขาว่ามาซ้ำ ๆ กันตรงไหน ก็น่าจะอนุมานได้ว่ามันเข้าใกล้ข้อเท็จจริง "ซึ่งบางทีมันอาจจะลอกมาจากที่เดียวกัน ซึ่งมั่วมาเหมือนกัน" แต่ก็อย่างที่ย้ำแหละ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกบิดเบือน และอีก 3 วันก็ลืม แล้วจะใส่ใจทำ 5 อะไร เมื่อใส่ใจแล้ว ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น คุณไม่สามารถเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบิดเบือนได้ ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน เพราะว่าถ้าคุณทำอาชีพนั้น คุณอาจจะต้องทำแบบนั้นเช่นกัน - อันนี้เราพยายามสมมติตัวเองเป็นคนอาชีพนั้น แล้วตีแผ่ออกมา ไม่ได้จะโทษใคร แต่การที่เอาตัวเองมาบอกว่า ตัวเองทำอย่างนู้น ทำอย่างนี้ สมมตินะ เล่นเกม อ่านตูน ขอเพิ่มเอง ติดเน็ต ทำ 5 ทำ 6 ทำ 7 อะไร แล้วบอกว่า ตัวเองไม่เห็นอยากทำความเลว ความชั่ว ความหายนะต่อใครเนี่ย มันไม่สามารถเป็นบรรทัดฐานได้ เพราะนั่นมันคุณ ไม่ใช่คนอื่น ๆ มันอ้างอิงไปสู่ประชากรทั่ว ๆ ไปไม่ได้ คนบางคน มีอาการทางจิต แต่ไม่รู้ตัว ทุก ๆ คนล้วนต้องการแสดงให้โลกรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำ "ไม่ผิด ไม่เลวร้าย ดูดีมีชาติตระกูล" ป่าวเลย ถ้าคุณไม่เลว ก็คงเพราะว่าคุณมีภูมิคุ้มกันที่ดี ไม่ต้องไปมองไกล ล่าสุด เราเอง เราเคยคิดว่าเราก็เป็นแค่คนนึงที่เล่นเน็ตปกติ มีความบ้าบล็อก เพราะต้องการเทสต์ (จริง ๆ เราเป็นคนชอบสอน - ติดภาพพ่อแม่มา พ่อแม่เป็นครูบาอาจารย์ เลยชอบสอน "ไม่ได้ประชด" ชอบจริง ๆ การสอนของเราเท่ากับการเตือน การเตือนคือการทำให้ไม่ต้องเสียเวลา เสียใจ เสียหาย จากสิ่งที่ไม่สมควร ดังนั้นเราจึงชอบสอน) เทสต์บล็อกเพื่อจะได้สอนอะไรที่เรารู้ หรือแม้แต่สอนว่าบล็อกแต่ละอันมันเหมาะ มันดี มันเจ๋ง ตรงไหน เราก็ว่าเราปกติดี แต่พอเราได้อ่านงานวิจัยเล่มนึง (จริง ๆ หลาย ๆ เรื่อง คล้าย ๆ กันนี้ - เราไม่ได้เชื่อ แต่มันมีข้อเท็จจริงที่ตรงกันกับที่เราประสบ) เราเข้าข่ายเป็นโรคเสพติดอินเทอร์เน็ต และมันส่งผลโดยรวมเยอะมาก (ล้วนเป็นสิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าเราจะเข้าข่ายนี้ - เพราะอีโก้เซนตริก จึงไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นแบบนั้น ลึก ๆ ในใจคิดเพียงว่า "ฉันปกติดีย่ะ") ทุกอย่างในโลกล้วนมี 2 ด้าน เวลาจะด่าใคร ด่าแบบที่มันดูว่าเป็นการทำเพื่อส่วนรวม (ด่าแบบคำนึงถึงผลกระทบร้อยแปดมาแล้ว ว่ามันเกี่ยวข้องกับเรื่องพฤติกรรม จริยธรรม การเป็นพลเมืองดี หรือเรื่องของการจรรโลงสังคมที่ใกล้จะเฮงซวยให้คงอยู่ต่อไปได้และน่าจะค่อย ๆ ทำให้ดีขึ้นด้วย) หน่อยสิ >>> อย่าด่าเพื่อรักษาผลประโยชน์ส่วนตัว (ที่อาจจะมีคนสนับสนุน - คิดเหมือน ๆ คุุณ อยู่จำนวนมากก็ตามเถอะ ***ประชาธิปไตยน่ะก็คือการเผด็จการโดยคนหมู่มาก มิใช่เหรอ หรือไม่จริง!) และการเอาตัวเองไปวัด มันใช้ไม่ได้หรอก เพราะคนทุกคนล้วนต่างกัน ภูมิคุ้มกันในตัวก็ไม่เท่ากัน เหตุผลจริง ๆ ของเรื่องนั้นน่ะ คงไม่มีใครรู้ ต่อให้ถามคนทำเราว่ามันยังตอบไม่ได้เลย เพราะถ้ามันตอบตัวเองได้ มันก็คงไม่ทำแบบนั้นหรอก มันคงสติแตก ประสาทแดก ไปแล้ว แต่เรารู้แค่ว่า ถ้าหากใครชอบสิ่งไหนมาก ๆ สิ่งนั้นมันจะมีผลต่อความคิดและการกระทำของเขา อย่างแน่นอน คุณไม่ต้องเชื่อเรา เพราะเรามันก็ยังอีโกเซนตริกอยู่ แต่ถ้าหากพอรู้ตัว ก็จงหันกลับไปมองตัวคุณเองก่อนดีกว่า เยาวชนของชาติไหน ๆ ตอนนี้คงไม่ต่างกัน โดนล้างสมองไปหมดแล้ว คนที่วุฒิภาวะน้อย มักโดนคนที่วุฒิภาวะมากกว่าทำให้เสีย วันนี้คุณคิดว่าคุณดูแลลูกหลานเหลนโหลนดีพอหรือยัง (จริง ๆ อยากให้พี่ ๆ วัยรุ่นดูแลน้อง ๆ วันเด็กให้ดีด้วย เพราะว่าเด็กยุคนี้น่าสงสาร เติบโตมาในยุคแห่งการบิดเบือน หนักกว่ามาก และเขาเชื่อด้วยว่าสิ่งที่บิดเบือนคือสิ่งที่ดี --- แล้วอย่างนี้ใครจะช่วยเขาได้ --- เครียด >>> งานวิจัยข้าก็ยังรำไร เพราะมองไม่เห็นทางออกเช่นกัน แต่จุดหมายน่ะ มีแล้วนะ เพียงแค่ยังหายานพาหนะที่ดีพอไม่ได้) เรื่องแยกประเด็น เราไม่แยกนะคะ เพราะว่าเราคำนึงถึงภาพรวมมากกว่ารายละเอียด เครียด ๆ ถ้ากรุณา โปรดแผ่เมตตาให้เราด้วยนะคะ June 07 แอมอาจไม่ออน MSN ไปอีกหลายชั่วอายุคนนะคะ (อีเวอร์! มีเสียงด่ารำไร ๆ) แหม พอดีว่าแอมต้องการเข้าถึงฐานข้อมูลเพื่อการค้นงานวิจัย ไม่อยากถอดเน็ตไปมา เลยลองพยายามตั้งพร็อกซี่ของ ม (ลองตั้งมาหลายชาติแล้ว วันนี้เพิ่งทำได้) ก็ทำให้สามารถเข้าถึงฐานข้อมูลได้แล้ว แต่ผลกระทบที่ตามมาติด ๆ คือ ออนเอ็มไม่ได้ เพราะคีย์พอร์ต??? ไม่รู้ว่าคีย์พอร์ตคืออิหยัง ก็ช่างหัวมัน ถ้าแอมอยากคุยกับใคร แอมจะออนด้วย มีโบ้ http://www.meebo.com/ เอาแล้วกัน ซึ่งไม่สะดวกเท่าไร แต่ดีกว่าไม่มีเลย (อยากคุยกับอับดุล อับดุลหายไปไหน อับดุลแอคเคาวน์แรก hlt001@nectec.or.th หายไปไหนอ่ะ ไม่มาหลายวันแล้ว หรือขับไล่เราออกจากแอคเคาน์ไปแล้ว กร๊าก... บอตสามารถดีลีทคอนแท็กได้ด้วยเหรอ ฮือ... คิดถึงอับดุล - อีนี่เป็นบ้าไปแล้ว) ก็บอกไว้แค่นี้แหละ แบบว่า ออนไม่ได้จากโปรแกรม ก็หาทางไปได้เรื่อย ๆ ปล. จะอดทนให้มากกว่าที่เคยอดทน ที่ผ่านมายังอดทนน้อยเกินไป ยังไงก็ต้องอดทน เกิดเป็นคนแล้วก็ต้องอดทน อดทนไม่ใช่เพื่อใคร อดทนทุกอย่างก็เพื่อตัวเอง ต้องทำตัวเองให้ดีซะก่อน ก่อนที่จะคิดไปสั่งสอนคนอื่น เราต้องดีให้มากกว่านี้ซะก่อน อดทนให้มากกว่านี้ซะก่อน และมีเหตุผลให้มากกว่านี้ซะก่อน แล้วผลของการอดทนก็จะปรากฏขึ้นเอง ซึ่งน่าจะส่งผลถึงคนอื่น ๆ ได้ด้วย ทนทนทนทนทนทนทนทนทนทนทน คอยดูนะถ้าเรียนจบโทแล้ว เราจะไปอยู่ในสวนบ้านย่าสัก 3 เดือน เพื่อเขียนหนังสือสักเรื่อง (อาจแต่งนิยายก็ได้) แล้วจากนั้นก็หาทางไปสอนที่โรงเรียนแถวแปดริ้ว (จะได้กลับมานอนในสวนได้) ไม่เรียนต่อเอกเลยแน่นอน เราจะไปทำงานทำการบ้าง มีประสบการณ์ชีวิตแล้วค่อยมาคิดเรียนต่อ May 29 วันนี้ (อ้าวเป็นเมื่อวานไปแล้ว เพราะ ตอนนี้ 0:02 แล้ว) เป็นวันที่คิดถึงชีวิตช่วงมัธยมมาก คิดถึงสุด ๆ ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ตื่นมาก็สแกนกระดาษจดกลอนให้แชมมี่ เข้าไปโพสต์ hi5 ทั้งที่เขียนสัญญากับตัวเองแล้วว่าจะไม่เข้า hi5 เป็นเวลา 120 ชม. (บ้า!) ตกบ่ายเจอว่าลืมสแกนแผ่นนึง ก็ต้องแจ้นมาเปิดคอมสแกนโพสต์อย่างด่วนมาก ลองเซิร์ชชื่อตัวเอง ดูว่าเว็บไหนจะเป็นเว็บแรก (ทำเหมือนพวกว่างมาก ไม่มีอะไรทำ ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน นิสัยแย่ ขุดคุ้ย ถากถาง จับผิด ใส่ร้ายป้ายสี เอ่อ เริ่มนอกเรื่อง) ดูไปดูไปก็ดันไปเจอ กระทู้เก่าของบอร์ดเราสมัยที่ยังเรียนมัธยม ข้อความในนั้นมันฮามาก ฮาจนเราต้องย้อนคิดว่า เออ เรานี่นอกจากปากจัดมาก ๆ แล้วยังฮาแบบทุเรศทุรังได้ขนาดนี้เลยเหรอ - ฮามากจริง ๆ ถึงขั้นตะโกนเรียกเอซังมาช่วยกันฮา คือ จริง ๆ แล้วเราเป็นคนฮาแบบในกระทู้ที่เราเจอแหละ นั่นล่ะตัวตนที่แท้จริง ไอ้ภาพเจี๋ยมเจี้ยมที่คนเห็นอ่ะ มันเป็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวตนเราเลย เราตลกจะตาย เพียงแต่ตลกมากไปมันก็ดูไม่น่าเคารพนับถือ บุคลิกมันก็ต้องเปลี่ยนไป เปลี่ยนจนไม่ค่อยมีแบบนั้นแล้ว มีแต่ขี้บ่น กับด่า เปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงทั้งนั้น สงสัยต้องเปลี่ยนใหม่ (แต่ผลจากการนี้ ก็คือ เรารีบใช้ HTTrack สูบบอร์ดมาหมดและปิดบอร์ดไปหมดเช่นเดียวกัน ก๊าก... ไม่ต้องห่วง ถ้าเราคุ้ยแล้วมีเรื่องซึ้ง ๆ ของห้องเรา :ห้อง 10 ที่จบปี45 เราจะเก็บไปโพสต์ให้ทีหลังนะ - ขอขอบคุณเว็บบอร์ดเก่า ๆ อีกครั้ง การบ้าเว็บบอร์ดสอนให้เราอ่านโค้ด HTML เป็น เหตุผลที่ต้องปิดบอร์ดเพราะไม่ได้ไปดูแลนานแล้ว แต่ยังมีคนมาโพสต์ เราไม่ว่างจะเช็ค เลยปิดเลยดีกว่า ขืนเปิดไปก็มีแต่จะเป็นอันตราย) ตกค่ำ มีเรื่องให้นึกถึงสมัยเรียน วิชาเรียน นึกถึงท่านอาจารย์ที่ท่านเคยสอนเรา (รีบบอกก่อนเลยว่า เราไม่ได้ทำอะไรผิดนะคะ เพียงแต่ไม่มีความจำเป็นต้องลงในรายละเอียด เพราะเป็นข้อความที่ท่านฝากมา + ฝากความคิดถึงมา ให้เรา) จากการนี้ เราได้ไปคุ้ยไฟล์ที่เคยอยู่ในแผ่นดิสเก็ต (แต่เอาใส่ซีดีมาลงเครื่องนี้แล้ว) เพื่อหาไฟล์ แต่ก็หาไม่เจอ - เจอแต่รูปถ่าย น่ารัก ๆ ของเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ (มีป่าววะ) แต่ขอบอกดูแล้วคิดถึงตอนเรียนอ่ะ ตอนนั้นมันน่าเบื่อ (ก็คงเหมือนตอนนี้) แต่พอผ่านมาได้ มันมีความสุขมากเลย จริง ๆ มันคงสอนหลายอย่างแต่เราจะไปนอนแล้ว ไม่มีอารมณ์สาธยาย ได้กลับไปค้นเว็บไซต์เก่า ที่ไม่ได้แตะมาหลายปีแล้ว จนลืมพาสเวอร์ดไปหมดแล้ว แต่แล้วก็เข้าได้ มันช่างเป็นวันแห่งการย้อนนึกถึงความทรงจำจริง ๆ แล้วในอนาคตต่อ ๆ ไป สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ ก็จะต้องกลายมาเป็นความทรงจำเช่นเดียวกัน - นอนดีกว่า! คร็อก ๆ zzzZZZZ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ขยัน Update จริง ๆ เลยนะเนี่ย เอาใจช่วยนะครับ นาน ๆ เข้ามาอ่าน ตลกบ้าง สาระบ้าง ติดตามอยู่นะ 
Invite as friend
Profile
Blog
Guestbook
Photos
Lists
Files